Anılar Kategorisi Yazıları

    FEN FAKÜLTESİ’NDE NOSTALJİK TUR – 8 Eylül 2017

    Fen Fakültesi’ne gelince yoldan bahçenin çimenli yeşil alanına geçtim. Yeşillikler içinden Atatürk anıtına kadar ilerledim. O zamanlar Kimya Bölümü’nün bulunduğu sağdaki ana binaya yüksek cam kapılarından heyecanla girdim. Dekanlık Sekreterlik gibi idari odaların bulunduğu koridoru geçerek Büyük Kimya Amfisi’ne girdim. Bu sıralardaki günlerim hızla gözümün önünden geçti!

    [Yazının tamamı burada]

    YENİMAHALLE’DE NOSTALJİK BİR TUR – 8 Eylül 2017

    .

    .

    Alemdar Sineması’nın bulunduğu Alemdar İş Merkezi ise hiçbir özelliği olmayan bir han görünümünde. Eski zarif bina yıkılmış ve yerine hantal bir yapı kondurulmuş. Tıpkı bütün Yenimahalle’nin bahçeli iki katlı o güzelim evlerini yıkıp çok katlı apartmanlar kondurdukları gibi! Sinema olmadığı gibi, Zafer Optik de zaten taşınmış; bu durumda oraya takılmam için bir neden kalmamış oluyordu!

    .

    .

    [Yazının tamamı burada]

    ANILAR

    ANILAR BÖLÜMÜNDEKİ ANA BAŞLIKLAR: Kastamonu Ankara – Ceyhan Samsun – Kise Köy- Ankara – Gençlik Arkadaşlarım – Yenimahalle Mustafa Kemal Lisesi – A.Ü. Fen Fakültesi -Petkim – Ayşen – Askerlik – Cem – Can – Aliağa – Siyabospor – Yüzme – Tenis – Bizim Dağcılık – Bornova – San Fransisko – Kamer – İDADİK – Masha – Emeklilik – Villakent – Venüs – Çanak – Liz – Şirket . . 2009’da Blog başlıyor.

    [Yazının tamamı burada]

    Anılar’dan: KASTAMONU – ANKARA

    DevrekanidebenmisimDoğum tarihim 30 Kasım 1949.

    Yer Kastamonu.

    Bu benim en genç fotoğrafım, arkasındaki notta Devrekhani yazıyor. Bir havuz başında poz veren insanlar arasında Annem en solda; bir eliyle omzumdan tutmuş, bir eli de karnımda.

    [Yazının tamamı burada]

    Anılar’dan: CEYHAN – SAMSUN

    Babam Ceyhan Sanat Okulu Müdürü olunca İlkokul 4 ve 5. sınıfları Ceyhan Beşocak İlkokulu’nda okudum. Uzun boylu, sarı saçlı bir bayan sınıf öğretmenimiz vardı. Sınıfın nispeten ufak tefek öğrencilerinden olduğum halde “sınıf mümessili” idim. O zamanlar en başarılı öğrenci sınıf başkanı seçiliyordu. Teneffüslerde yaramazlık yapanları tahtaya yazar öğretmene jurnallerdim! Okulumuzun merdivenlerinde muhtemelen 4. sınıfta öğretmenimizle […]

    [Yazının tamamı burada]

    Anılar’dan: KİSEKÖY(1)

    PORTAKAL “Portakal, kızıııımm”, demeye kalmadan, daha tahta merdivenlerden avluya inerken çıkan ayak seslerinden inenin kim olduğunu anlayınca hafifçe kişnerdi. O zaman “Şaban Buba” da böyle seslenirdi. Başka ses çıkarmaz, sabırla sahibinin gelmesini beklerdi. Bu iletişim o kadar kısa sürerdi ki, dikkat etmeyen hiç anlamazdı. Ben de çok sonraları farketmiştim bu gizli sihirli muhabbeti! Portakal, Kastamonu […]

    [Yazının tamamı burada]

    Anılar’dan: KİSEKÖY(2)

    ALAŞLAR “Köyde hemen her evin bir köpeği vardı. Bizim de, her nedense ismi genellikle hep Alaş olan bir köpeğimiz olurdu!”. Bu satırları daha önce paylaştığım “Bir Zamanlar Kise Köy’de” isimli yazımdan aldım. Şimdi bu Alaş’lardan biriyle ilgili küçük bir anımı okuyacaksınız. Doğup büyüdüğüm şehirlerdeki çevremizde köpek besleme gibi bir  hobi olmadığından, köydeki Alaş’ları çok severdim. […]

    [Yazının tamamı burada]

    Anılardan: Yenimahalle

    (04.02.2017)   ” order_by=”sortorder” order_direction=”ASC” returns=”included” maximum_entity_count=”500″]

    [Yazının tamamı burada]

    Anılar’dan: YENİMAHALLE MUSTAFA KEMAL LİSESİ

    MAYK Lisedeki Cebir öğretmenimin adını hatırlayamıyorum ama lakabını hiç unutamam. Mayk derdik biz “Cebirci”ye. Malüm, öğretmenlere ve futbol hakemi, takım koçu gibi pek çok benzeri meslek erbabına hep “Hoca” diye hitap etmek günümüzde pek yaygın. Ancak o zamanlar, 60’lı yıllarda, “Cebirci”, “Coğrafyacı”, “Edebiyatçı” gibi branşına göre isimler takardık öğretmenlerimize. Bizim adını hatırlayamadığım Lise1’deki Cebir öğretmenimiz […]

    [Yazının tamamı burada]

    Anılar’dan: ANKARA ÜNİVERSİTESİ FEN FAKÜLTESİ

    İLGİ DELİSİ BİR MIRNAV! Kedinin adı Uğur. Beyaz tüylü, irice bir kedi; Ufuk’un kedisi. Ufuk, 1967 girişli Ankara Üniversitesi Fen Fakültesi Kimya Bölümü arkadaşlarımızdan, belki de sınıfın en sevilen kişisi. Uzun boylu, ciddi görünüşlü ama her an kahkaha atmaya hazır, konuşkan, sınıftaki her guruba katılabilen, sosyal ve espirili bir arkadaşımız. Üniversite yıllarımızda çok beraber olmasak […]

    [Yazının tamamı burada]