Bugün öğleden sonra, yarınki Ören-Bozalan rotasının Türkevleri’ne kadarki aspfalt yolda geçen 8 kilometrelik mesafesini, Ören sahilinde yürüyeceğiz. Böylece hem yarınki uzun rotanın yolda geçen kısmından kurtulacağız ve hem de vücudumuzu bu yaz sıcağında 4 günlük yürüyüşlere hazırlamak üzere bir nevi akilimatizasyon yapmış olacağız.
PetkimTrek etkinliği olarak Zafer Gürhan rehberliğinde Çukurköy’den başayıp, Dumanlıdağ zirvesindeki gözetleme kulubesi harabesine kadar çıktık. Sonrasında sağ sırttan devam ederek Çıtak köyünde etkinliği bitirdik. Toplam olarak 9 saatte 17 km yolu katederken, 500 metre çıkıp 1100 metre iniş yapmışız.
…
Nisan ayına girdiğimiz bugün, baharla birlikte yeşeren ve çiçeklenen doğanın bütün güzelliklerini dağlarda yaşatıyor. Kuşlar cıvıl cıvıl, bizi selamlıyorlar adeta. Böyle küçük gurupların bir avantajı, dağcı muhabbetlerinden daha çok, doğayı dinleyebileme olanağı bulabilmek!
…
Bundan 25 sene önce(5 Aralık 1993) ilk defa gördüğüm bu muhteşem çınar için 980 yaşında olduğunu bildirilmişti. Şimdi ağacın bitişiğindeki büyük tabelada 1000 yaşında olduğu yazılı. Anıt ağaçtaki bir notta da, İzmir Büyükşehir Belediyesi’nin restorasyon çalışmaları yaptığı belirtilmiş. Bu tarihi ağaca sahip çıkılmasından mutluluk duydum. Zira Anıt çınarı ilk gördüğümde hemen dibinde yol vardı ve araçlar parkedebiliyordu. Hatta sonraki yıllarda tam gövdesinin yanında bir köfteci çalışıyordu!
…
Tekrar tırmanışa dönersem, yağmur yağmıyordu ama rüzgar oldukça sert esiyordu. Buna karşın burada doğa harika! Yalnızca yemyeşil zemindeki laleden kardelene kadar çiçekler değil, çevremizdeki dağ ve tepelerin sisli manzaraları da çok muhteşemdi. Genelde sırttan yürüdüğümüzden ve bütün yapraklarını dağa sermiş meşeliklerden geçtiğimizden, manzarayı panoramik olarak rahatça görebiliyorduk. Bu da bize, çok ayrıcalıklı bir rotadan yürüdüğümüzü hissettiriyordu.
…
…
Zirvede sisten fazla bir şey gözükmediğinden, birkaç fotoğraf çektikten sonra rotamızda devam etmek üzere dağın kuzey tarafına doğru inişe başladık. Doğal olarak dağın bu yüzünde kar çok daha fazla. Bu nedenle bir patika göremediğimizden dimdik aşağı doğru inişe geçtik. Zemin oldukça yumuşak, kar ve çamurdan dolayı oldukça fazla kayma riski var. Çok dikkat ettiğim halde birkaç defa kayıp üstümü başımı çamurladım!
…
İDADİK B Yürüyüş Grubu ile, birkaç gündür etkili olan yağmurlu havalardan sonra, doğa sporları için inanılmaz güzel bir günde, Nif Dağı Zirve Etkinliği yaptık. Tatlı serin ve güneşli bir gökyüzü altında, sarı-turuncu pembe-mor çiğdemler ve neredeyse bütün dağı kaplamış kardelenler arasında yürüdük. Kitapların ‘İzmir’in üzerindeki kar en son eriyen dağı’ olarak nitelediği Nif Dağı’nda olduğumuzu bilmesem, bugün Kardelen Dağı ismini verirdim!
Vişneli köyündeki kahvelerde sabah çayları içildikten sonra yola çıktığımızda başlayan yağmur, sonrasında hemen hemen Nazarköy’e kadar devam etti. Şiddetini hiç artırmadı, ince ince yağdı. Arada bir solukladığında, fotoğraf çekme imkanı buldum.
Ilık ve yağışlı bir hafta sonuna doğru giderken PetkimTrek olarak Dededağ etkinliği yapmayı kararlaştırdık. Rehberimiz Zafer Gürhan rotayı Ovacık üzerinden “Çaldede” zirve ve Parsa diye belirledi. Neticede öğle molası verdiğimiz 1400 metre yüksekliğindeki Dededağ zirvesinden itibaren molasız 1200 metre iniş yaparak, toplamda 19 kilometreyi 7.5 saatte yürüdük.
İdadik programında Yoğurtçu Kalesi’ne bir yürüyüş yapıldığını görünce, adını duyduğum ama bugüne kadar gidemediğim bu kaleyi görmek istedim. Fotoğraflarından bir zamanlar oldukça görkemli bir kale olduğu kestirilebilen Yoğurtçu Kalesi, Selçuklular zamanından itibaren yoğurt ve peynir gibi süt ürünleri yapımından imalathane ve depo olarak kullanıldığı için sonraki yıllarda bu isimle anılmış. Aslında tarihi konusunda fazla bilgi yok. Sadece bazı bilim adamlarının tahminlerini bulabiliyoruz netteki kayıtlardan.