Santa Clarita içinde pek çok park var. Bunların birçoğunda caddeleri aşan emniyetli yaya köprüleri ile birbirlerine geçiş sağlanıyor. Bu sabah bize en yakın olan Northbridge’deki parka gittik; Everest Annane Babanne ve Dede. Yaz gibi güzel bir havada, dönüşte yolların gölgeli kısımlarını tercih ettik.
ABD’nin diğer gördüğüm şehirlerinde olduğu gibi, Santa Clarita’da da atık gerikazanımına çok önem veriliyor. Diyebilirim ki etiket büyüklüğündeki bir kağıt parçası bile çöp olmuyor burada. Evlerde artık kullanılmayan her türlü kağıt karton plastik teneke cam gibi maddeler, gerekirse yıkanıp temizleniyor. Bu atıklar üzerinde “Recycle” yazan yeşil kapaklı gri tekerlekli plastik bidonlarda, naylon torbaya konulmadan biriktiriliyor. Daha sonra görevli motorize ekiplerin alması için haftanın belli bir günü kapı önüne taşınıyor.
…
Santa Clarita şehri Valencia mahallesindeki resmi posta iletişimi, böyle özel posta kutularıyla değil, 16 evin ortak kullanabileceği posta dolaplarıyla yapılıyor. Posta dolaplarında her ev için bir tane olmak üzere 16 özel bölüm var. Her ev sahibi kendi anahtarıyla özel bölümüne bırakılan mektupları alabiliyor. Gönderilecek mektuplar için, üzerinde gidecek posta(Outgoing Mail) yazan ve mektup boyutlarına uygun bir aralığı olan bir tek bölme bulunmaktadır.
Los Angeles Santa Clarita şehrinde kaldığımız 4 buçuk ay boyunca, Valencia Summer Grove’deki evimizin yakınındaki San Francisquito Creek Trail patikasında, her sabah güneş yükselirken yaklaşık 5 km yürüyorum. Sabah serinliğinde, çoğunlukla evlerin ve ağaçların gölgesinde kalan parkur boyunca, birçoğuyla artık her sabah karşılaştığım, benim gibi nispeten erkenci yürüyüş-koşu ve bisiklet yapanlarla günaydınlaşıyorum.
Santa Clarita’da haftasonları dağ yürüyüşüne gitmediğimizde, şehirde yayalar ve bisikletliler için düzenlenmiş patikalarda uzun yürüyüşler yapıyorum. Mahalleler arasındaki parklar ve nehir yataklarına parelel olarak yapılmış bu patikalarda çoğu zaman doğada etkinlik yapmış kadar yeşillik ve kuş sesleri içinde spor yapma olanağı var.
Esas olarak Castaic nehrinin oluşturduğu Castaic Gölü, Los Angeles’in kuzey kısmının su ihtiyacını karşılayacak büyüklükte bir kapasiteye sahip. Göl yüzey alanı 400 km2, bizim İznik Gölü’nden(298 km2) büyük. Valencia’daki evimize neredeyse yürüme uzaklığındaki(yaklaşık 15 km) göl, su sporları yapılan çok önemli bir cazibe merkezi. Biz mayolarımızı yüklenip yüzme izni verilen alt kısımdaki bir plaja gittik.
Mart sonlarından itibaren Santa Clarita Valencia’daki evimizin dahil olduğu sosyal kulübe ait havuzda yüzmeye başladık. Spor amaçlı yüzme imkanı veren yarıolimpik boya çok yakın(22 metre) havuzun, çevredeki bir çok benzer tesislerdeki havuzlardan daha büyük olması bizim şansımız oldu. Zira her birkaç sokak sakinleri, hane başına verilen 2 adet manyetik kartla, sadece kendi yüzme tesislerinden yararlanabiliyor.
Santa Clarita her sene Western kültürünü yaşatmak üzere kovboy festivali düzenliyor. Bu sene 21. yapılan “Santa Clarita Cowboy Festival” 27 Nisan’a kadar çeşitli sergi, gösteri ve müzik etkinlikleriyle 10 binden fazla ziyaretçi ağırlayacakmış. Biz de bazılarına katılabilirsek, bu büyük şehirdeki her milletten insanların kovboy mirasını ne kadar ciddiye aldığını göreceğiz.
Bridgeport Alışveriş merkezi, bize çok yakın olduğundan, evin ihtiyaçlarını karşılamak için Santa Clarita’da en sık ziyaret ettiğimiz yer. Bridgeport mahallesinin hemen dibindeki merkezde, Santa Clara vadisindeki ilk üreticiden pek çok ürünün satıldığı büyük süpermarketten başka bankadan dişçiye, lokantadan eczaneye, kafeden tekvandocuya kadar bir sürü mekan var.
Santa Clarita’daki evimizin yanındaki Santa Clara nehir yatağının her iki yakasına yapılmış San Francisquito Creek ve Cliffie Stone yürüyüş patikalarında her sabah gün doğarken 5-6 kilometrelik yürüyüşler yapıyorum. Şayet haftasonu bir dağ yürüyüşü programımız yoksa bu mesafeyi istediğim kadar uzatabiliyorum. Kuşkusuz bir dağ etkinliği tadına varmak mümkün değil, ama pazar gününü evde geçirmekten çok iyidir. Bunu bir de evdeki uykuculara anlatabilsem!