Son iki aydır hareketleri iyice yavaşlayınca Liz için birgün bu başlıkta bir yazıyı kaleme alacağımı biliyordum. Elden birşey gelmiyor; 18.yaşına gireli henüz bir ay kadar olmuştu. Komşumuz Veteriner Oya Boran’ın gözetiminde ne kadar özen gösterdiysek de, son günlerinde en sevdiğini düşündüğüm mamalar yapsam da hergün daha az yedi, sonunda su bile içmedi ve gözümün önünde … Continue reading →

Geçenlerde bir aile dostumuzla konuşurken, salgın nedeniyle eve kapandığımız dönemlerde anılarımı yazmak için iyi bir fırsat çıktığını, ancak gene de düşündüğüm kadar yazamadığımı söylemiştim. Dostum nedeni sorunca da fazla düşünmeden “ev ve bahçe işleri, hobiler falan” diye gevelemiştim. O zaman da “Ne işler yapıyorsun ki evde?” diye, evde yapmış olabileceklerimi azımsar bir ifade kullanmıştı. Bu … Continue reading →

Ölümlere üzülürüz, ama bazı ölümlere inanmak zordur. Cengiz’inki de öyle; inanması zor bir kayıp! Allah Rahmet Eylesin. Güçlü sağlıklı bir adam olarak bilirim. İçkisi sigarası yoktu biliyorum, tanıdığım uzun yıllar boyu en azından. Sakin ve dingin biriydi. Kızmaz öfkelenmez gibi görünürdü. Yani tepki vermez gibi. Böyleleri sıkıntılarını, şikayetlerini içlerine atarlar, bilirim. Böylesi belki pek sağlıklı … Continue reading →